AKT NOTARIALNY
1. S. Breyer: Nabycie i utrata własności, Zrzeszenie Prawni-
ków Polskich 1966, s. 19—23.
2. S. B r e y e r: Przeniesienie własności nieruchomości, Wydaw-
nictwo Prawnicze 1966, s. 107—113, 207—210.
3. M. Rafacz-Krzyżanowska: Klauzula wykonalności,
BMS 2/62, s. 26.
4. W. S t y b e 1: Załączniki do aktu notarialnego, BMS 9/56, s. 32
(autor omawia zagadnienie rodzaju załączników i skutków ich niedołączenia przy wniosku o wpis w księdze wieczystej).
5. Zdarzenia prawne, jako podstawa nabycia własności nieruchomości, nie wymagają żadnej formy. Przepisy o wymaganiu formy aktu notarialnego odnoszą się wyłącznie do nabycia własności nieruchomości przez czynność prawną (akt prawny). (Kr C 225/48 z dn. 28. 9. 1948 r., PN 11/48, s. 534).
6. Niedopuszczalne jest mianowanie kuratora dla osoby nie znanej z miejsca pobytu w celu zeznania notarialnego aktu sprzedaży nieruchomości.
(C 1003/48 z dn 11. 1. 1949 r., OSN 2-3/49, poz. 6i; PN 1/49, s. 487).
7. Sporządzenie aktu notarialnego wbrew zakazowi z art. 27 de-
kretu z dn. 13. 4. 1945 r. o nadzwyczajnym podatku od wzbo-
gacenia wojennego (Dz. U. Nr 13, poz. 72 w brzmieniu art. 1
dekretu z dn. 27. 7. 1949 r. o zmianie tego dekretu — Dz. U.
Nr 45, poz. 333) nie powoduje nieważności aktu.
(II C 1226/53 z dn. 8. 11. 1953 r., PiP 4/54, s. 730).